Vendet e Bashkimit Europian kanë shpenzuar mbi 100 miliardë euro më shumë për energjinë që nga nisja e luftës me Iranin, pa marrë më shumë naftë apo gaz në këmbim.
Fatura u rrit pas ndërprerjeve në Ngushticën e Hormuzit, një nga rrugët më të rëndësishme të transportit të naftës në botë. Para krizës, aty kalonte rreth një e pesta e tregtisë globale të naftës.
Në disa vende të BE-së, çmimi i karburantit në pompë është rritur me afro 50%. Në disa raste, ai ka kaluar ekuivalentin e 11 dollarëve për galon.
Ministrat e Energjisë të 27 vendeve të BE-së u mblodhën në Dublin për të diskutuar si të ulin varësinë nga nafta dhe gazi i importuar.
Komisioneri europian për Energjinë, Dan Jørgensen, tha se BE-ja po paguan shumë më tepër, por nuk po merr “asnjë molekulë shtesë” nafte apo gazi. Ai kërkoi përshpejtimin e kalimit te energjia elektrike dhe prodhimi vendas.
Kriza ka nxjerrë në pah edhe një varësi tjetër.
Pas uljes së fortë të importeve nga Rusia, Europa është mbështetur gjithnjë e më shumë te SHBA-ja. Sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë, rreth 50% e naftës dizel që furnizon Europën vjen drejtpërdrejt nga Shtetet e Bashkuara.
Kjo varësi po krijon shqetësim të ri, pasi disa ligjvënës republikanë në SHBA kanë kërkuar kufizimin e eksporteve të dizelit për të mbajtur më shumë furnizime në tregun amerikan.
Drejtori i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë, Fatih Birol, paralajmëroi se Europa është veçanërisht e ekspozuar ndaj mungesës së dizelit, sidomos me afrimin e dimrit.
Finlanda u paraqit në takim si një shembull i kundërt. Rreth 95% e energjisë elektrike të vendit prodhohet brenda vendit nga centralet bërthamore, hidrocentralet, turbinat dhe burime të tjera vendase.
Për BE-në, kriza po e kthen edhe një herë çmimin e energjisë në çështje sigurie dhe jo vetëm ekonomike.
Rreth autorit
