Reformat e nevojshme politike e shoqërore në Ballkanin Perëndimor po vonohen, dhe një nga arsyet kryesore mbetet pranimi i dhunës si mënyrë për zgjidhjen e konflikteve. Në Serbi, ku dhuna tolerohet e madje inkurajohet nga nivelet më të larta të pushtetit, ajo përdoret si instrument për ruajtjen e kontrollit politik.
Të shtënat masive të viteve të fundit, përfshirë sulmin në shkollën “Ribnikar” në Beograd dhe tragjeditë në Mladenovac e Cetinje, tregojnë rrezikun e qarkullimit të armëve në rajon. Dhuna është e pranishme edhe brenda familjeve: 430 gra janë vrarë në Serbi në 14 vitet e fundit, ndërsa 85% e qytetarëve e konsiderojnë dhunën ndaj grave “çështje private”.
Në jetën publike, përplasjet fizike në parlamente e këshilla bashkiake janë të zakonshme. Presidenti serb Aleksandar Vuçiq sulmon publikisht gjyqtarët e prokurorët, ndërsa mediat e kontrolluara nga pushteti përhapin gjuhë urrejtjeje dhe dezinformim.
Ekspertët paralajmërojnë se ky model ushqen një rreth vicioz: dhuna politike nxit dhunë private, dhe e kundërta. Në protesta, policia dhe grupet e lidhura me pushtetin dokumentohen shpesh duke ushtruar dhunë, ndërsa kritikët ndiqen penalisht.
Kjo kulturë dhune, sipas analistëve, është sot pengesa kryesore për demokracinë dhe reformat në të gjithë rajonin.
Rreth autorit
