Reformat e nevojshme politike e shoqërore në Ballkanin Perëndimor po vonohen, dhe një nga arsyet kryesore mbetet pranimi i dhunës si mënyrë për zgjidhjen e konflikteve. Në Serbi, ku dhuna tolerohet e madje inkurajohet nga nivelet më të larta të pushtetit, ajo përdoret si instrument për ruajtjen e kontrollit politik.
Të shtënat masive të viteve të fundit, përfshirë sulmin në shkollën “Ribnikar” në Beograd dhe tragjeditë në Mladenovac e Cetinje, tregojnë rrezikun e qarkullimit të armëve në rajon. Dhuna është e pranishme edhe brenda familjeve: 430 gra janë vrarë në Serbi në 14 vitet e fundit, ndërsa 85% e qytetarëve e konsiderojnë dhunën ndaj grave “çështje private”.
Në jetën publike, përplasjet fizike në parlamente e këshilla bashkiake janë të zakonshme. Presidenti serb Aleksandar Vuçiq sulmon publikisht gjyqtarët e prokurorët, ndërsa mediat e kontrolluara nga pushteti përhapin gjuhë urrejtjeje dhe dezinformim.
Ekspertët paralajmërojnë se ky model ushqen një rreth vicioz: dhuna politike nxit dhunë private, dhe e kundërta. Në protesta, policia dhe grupet e lidhura me pushtetin dokumentohen shpesh duke ushtruar dhunë, ndërsa kritikët ndiqen penalisht.
Kjo kulturë dhune, sipas analistëve, është sot pengesa kryesore për demokracinë dhe reformat në të gjithë rajonin.
